DZIEŃ MATKI

(historia święta)

 

 

Dzień Matki to święto szczególne i wyjątkowe. W Polsce to święto jest obchodzone 26 maja.

Źródeł święta można dopatrywać się w wielu kulturach. Jedno z nich prowadzi do starożytnego Egiptu, gdzie ludzie czcili boginię Izydę będącą ucieleśnieniem doskonałej matki i żony. Była matką Horusa, a więc matką samego króla. W starożytnym Egipcie matka była kobietą nad wyraz szanowaną, czego można doszukać się w wielu tekstach z tego okresu. W czasie procesu sądowego sędzię mógł uzależnić werdykt od faktu, czy pozwany zadowolił „serce matczyne”.

 

Inne początki święta sięgają czasów starożytnych Greków i Rzymian. Kultem otaczano wtedy matki-boginie, symbole płodności i urodzaju. Z rozkwitem wiosny w Grecji ofiary składano bogini Rei, żonie Kronosa, która według mitologii była matką wszechświata i wszystkich bóstw.

 

Nieco inaczej świętowali Rzymianie, którzy oddawali cześć bogini Cybele – uroczystości trwały trzy dni i nazywane były Hilariami (Święto Radości). Bardzo prawdopodobne, że Hilaria obchodzono od 15 do 18 maja. Jak większość świąt pogańskich, tak i rzymskie Hilaria, stały się „inspiracją” dla patriarchów, by stworzyć święto Matki Boga. Po latach dzień, w którym było obchodzone, został tym, w którym powinno odbyć się podróż do rodzinnej parafii, by tam oddać cześć zarówno Matce Boga, jak i własnej.

Tradycja święta matki została zapomniana na bardzo długi czas. Dopiero w XVII wiecznej Anglii oraz Szkocji powrócono do oddawania czci matkom pod nazwą „Niedziela u Matki”( „Mothering Sunday” ) obchodzono w 4 niedzielę Wielkiego Postu. Swoje powstanie to święto zawdzięcza temu, iż wtedy wielu ubogich angielskich chłopców i dziewcząt, służyło w domach bogatych Anglików. Zazwyczaj była to praca codzienna łącznie z sobotami i niedzielami i nieraz trzeba było udać się w dalekie strony. Z tego powodu służba żyła w domach swoich pracodawców i nie mogła sobie pozwolić na częste odwiedziny rodzin. W Niedzielę u Matki dostawali oni dzień wolnego po to, aby mogli odwiedzić rodzinny dom i spędzić choćby trochę czasu ze swoją rodziną. Symbolem święta było matczyne ciasto, które piekły i przywoziły do domu córki na znak szacunku i miłości. Dzieci składały mamom podarunki, głównie kwiaty i słodycze, w zamian za otrzymane błogosławieństwo. Święto przetrwało do ok. XIX w. a obchodzenie go powróciło po zakończeniu II wojny światowej.

Historia Dnia Matki w Polsce związana jest z Krakowem, gdzie w 1914 roku święto to było obchodzone po raz pierwszy. Od tamtego odległego momentu dzień matki jest w Polsce obchodzony co roku 26 maja. W Polsce święto nie jest narodowym, a ponieważ nie wypada (jak w większości krajów) w weekend – nie jest dniem wolnym. 26 maja nasze mamy są obdarowywane kwiatami, bombonierkami, laurkami oraz innymi upominkami.

 

 

Macierzyństwo” . Stanisław Wyspiański

Więcej informacji na stronach: https://historiamniejznanaizapomniana.wordpress.com/

http://puellanova.pl/